مقاله بررسی جهاد در نهج‌البلاغه

مقاله بررسی جهاد در نهج‌البلاغه در 11 صفحه ورد قابل ویرایش
دسته بندی معارف اسلامی
فرمت فایل doc
حجم فایل 115 کیلو بایت
تعداد صفحات فایل 11

مقاله بررسی جهاد در نهج‌البلاغه

فروشنده فایل

کد کاربری 6017

مقاله بررسی جهاد در نهج‌البلاغه در 11 صفحه ورد قابل ویرایش

مقدمه:

انسان و جنگ

یكی از مسایل زندگی انسان در طول تاریخ، جنگ بوده است. این پدیده عمری بسیار طولانی دارد و قدمت ان به آغاز خلقت بشر می رسد. اندك زمانی پس از آفرینش حضرت آدم نیز، بین فرزندان او جنگ و نزاع درگرفت و دامنة آن تا امروز هم چنان ادامه دارد. برای جنگیدن، ابزار و آلاتی لازم بود كه برای تهیه و ساخت آن در طول زمان، انسان استعدادهای جسمی و ذهنی خود را به كار گرفته است. با گذشت عمر جهان و پدید آمدن دوره های مختلف، ابزار و آلات جنگی و شیوه های نبرد نیز كاملتر و جدیدتر شده است؛ تا جایی كه در دنیای امروز شیوه هایی چون «جنگهای الكترونیكی» و «جنگ ستارگان» مطرح شده است.

عللی كه انسان را به جنگ كشیده، متفاوت بوده است. مسأله اساسی آن است كه جنگ به اشكال گوناگون در زندگی انسان وجود دارد، چه به صورت دفاع به منظور دفع تجاوز دشمن و چه به شكل تعرض یا به منظور سلطه گری، شهرت طلبی، حرص و طمع.

جهاد در نهج البلاغه

علی (ع) پرچمدار جهاد و مبارزه در راه خدا

“به خدا قسم اگر من تنها، با دشمنان اسلام رو به رو شوم و آنها تمام روی زمین را پر كرده باشند، باك نداشته و نمی هراسم و بدون ذره ای بیم و هراس با آنان رو به رو می­گردم.”

یاران پیامبر اسلام (ص) با تمام توان، و با مال و جان در راه خدا جهاد كردند، ولی تاریخ اسلام و جهان هیچ شخصی را كه بتواند فداكاری،‌ رشادت و شجاعت و اخلاص حضرت علی (ع) را در راه خدا و دین داشته باشد، به خود ندیده است.

قدم، قلم، بیان، شمشیر و تمام زندگی علی (ع) در راه خدا و در راه جهاد و مبارزه بود و در همه حال، به مصلحت اسلام می اندیشید.

علی (ع) با قطع نظر از تمام اوصاف انسانیش كه او را پس از پیامبر (ص)، شخص درجه یك اسلام معرفی می كند، افسر نمونة اسلام هم بوده است.

فتوحات جنگی به استثنای جنگ تبوك، به پرچم داری و فداكاری او بوده است. در هر نوع جهادی، تا آنجا برجستگی و امتیاز داشت كه احدی بر او سبقت نمی گرفت. در همة جنگها در صف اول مقدم بود و از آغاز نوجوانی تا پایان آخرین لحظه زندگی اش، در جهاد دایم به سر می برد.

امیرالمؤمنین (ع) می فرماید: “من هنوز بیست سالم نشده بود كه قدم به میدان جنگ گذاشتم … چهل سال است كه من به فنون سربازی آشنایی و سابقه دارم. هفتاد نبرد نامی را در عهد پیغمبر (ص) با نقشه های صحیح خود گشوده، پرچم پیروزی اسلام را بر بلندترین دژهای دشمن به اهتزاز درآوردم.”

اگر مصلحت اقتضای نبرد می كرد، قهرمانانه در جنگ شركت می جست و به استقبال شهادت می شتافت. چنان كه خود چنین فرموده است: “سوگند بدان كسی كه جان پسر ابی طالب به دست اوست، كه هنوز ضربت شمشیر خوردن بر من آسانتر است از مردن در بستری كه در غیر طاعت خدا باشد.”

در زمان صلح، با زبان فصیح و قلم بلیغ و بیان دلنشین خود، به دعوت به حق مبادرت می نمود. با تمام این عظمت می فرمود: اگر همة حكومت زمین و آسمان را در مقابل درآوردن پوست جوی از دهان مورچه ای به من بدهند، چنین عملی انجام نخواهد داد. این است سرباز اسلام، الگوی تمام و كمال برای رزمندگان، افسران و فرماندهان و همه مسلمین دنیا.

1- اطاعت و فرمانبری

سرباز در مقابل فرمانده خود باید مطیع محض و تسلیم صرف، باشد و كوچكترین تخطی از نقشه ای كه مولود فكر افسران و فرماندهان است، روا ندارد.

2- شجاعت و استقامت

سرباز باید رشید و فداكار باشد به هنگام حمله، از كوههای آتش و دریاهای مواج باك نداشته باشد. سرباز نیست آن كه لطمات سنگین حوادث؛ كوچكترین لرزشی در اراده و پیشرفت او بدارد.

3- ایثار و فداكاری

سپاهی شجاع، كسی است كه شمشیر بر كفن نبرد و بر چهره نامبارك مرگ لبخند زند و همچنان خندان در آغوش امواج معركه فرو رود، یا در خون خویش و گرداب فنا غرق گردد یا به ساحل پیروزی و افتخار دست یابد.

4- دقت در اجرای دستور

همین كه به سرباز، فرمان تقدم (پیش) داده شد تا پایان پیكار، باید این كلمه نصب العین او قرار گیرد و تمام اعضا و اندامش در منتهای فعالیت به پیشرفت پردازد.

5- دفاع از حیثیت و شرافت خود و اسلام

او باید ایمان داشته باشد كه شرافت شخصی و نوعی او، و حرمت و ناموس دین اسلام، گروگان فرمانی است كه در هنگامة نبرد، از غریو فریاد فرمانده به گوش می رسد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *